โดย ศาธิต ประสมทรัพย์ | 18 เมษายน 2568
เราได้ฟังสามเพลงแรกจาก Something Beautiful ของ Miley Cyrus แล้ว… และพูดตรงๆ ผมยังไม่รู้สึกอะไรเลย
มีอะไรบางอย่างที่ผมไม่อยากยอมรับเกี่ยวกับโปรเจกต์นี้
ในฐานะแฟน Miley มาตั้งแต่ปี 2007 ผมอยากรักมันมากกว่านี้ ผมอยากอิน อยากรู้สึกว่ากำลังดูศิลปินคนหนึ่ง evolve ไปอีกขั้น แต่หลังจากฟังสามเพลงแรกจาก Something Beautiful — ผมกลับยังรู้สึกเฉยอย่างน่าประหลาด
และมันเจ็บนิดๆ ที่ต้องพูดแบบนั้น
ไม่ใช่เพราะมัน “แย่”
แต่เพราะผมรู้ว่า Miley ทำอะไรได้มากกว่านี้
โปรเจกต์ที่ดูสวย… แต่ยังไม่พาเราเข้าไปข้างใน
โปรเจกต์นี้ถูกวางขายในฐานะ “visual album” ซึ่งแน่นอน มันทำให้คนคาดหวังอะไรบางอย่างที่ immersive มากกว่ามิวสิกวิดีโอธรรมดา
แต่จนถึงตอนนี้ ACT 1 ยังให้ความรู้สึกเหมือน moodboard มากกว่าโลกที่สมบูรณ์
เราเห็นชุดสวยๆ
เห็น close-up shots ตอนร้องไห้
เห็น typography เท่ๆ
เห็นดอกไม้ ฉากสตูดิโอ ฉากระเบิด
ทุกอย่าง “สวย” หมดนะ แต่ปัญหาคือมันยังไม่เชื่อมกัน
มันยังไม่มี emotional core หรือ visual identity ที่แข็งแรงพอจะทำให้คนดูรู้สึกว่า “โอเค ฉันเข้าใจแล้วว่าโปรเจกต์นี้กำลังพาเราไปไหน”
สำหรับ visual album — แค่งานภาพสวยไม่พออีกต่อไป
เพลงที่ดีที่สุด ดันมาพร้อม visual ที่อ่อนที่สุด
ถ้าพูดถึงตัวเพลง ผมคิดว่า Something Beautiful คือ standout ของโปรเจกต์นี้แบบไม่ต้องสงสัย
มันเป็นเพลงที่กล้ามาก
ทั้งในแง่โครงสร้าง ซาวด์ และอารมณ์
มันมีความ chaotic แบบตั้งใจ มี texture ที่น่าสนใจ และฟังดูเหมือน Miley กำลัง push ตัวเองออกจาก comfort zone จริงๆ
แต่ยิ่งเพลงดีเท่าไหร่ visual ที่ปล่อยออกมากลับยิ่งน่าผิดหวัง
มันยังไม่มี moment ที่ “ตราตรึง” เลย
ไม่มีภาพจำที่ match กับพลังของเพลง
ซึ่งน่าเสียดายมาก เพราะเพลงนี้ควรได้ visual treatment ที่ ambitious กว่านี้เยอะ
ปัญหาของการปล่อยแบบทีละส่วน
อีกอย่างที่ผมรู้สึกชัดคือ Something Beautiful อาจเป็นอัลบั้มที่เหมาะกับการฟังรวดเดียวทั้งชุดมากกว่า
โปรเจกต์แนว conceptual หรือ visual-heavy แบบนี้ บางครั้งต้องการ “context” เพื่อให้ทุกอย่างทำงานร่วมกัน
แต่การปล่อยทีละเพลง ทีละ visual ทำให้ตอนนี้มันยังดู fragmented มาก
เราเหมือนกำลังมองชิ้นส่วนของอะไรบางอย่าง โดยยังไม่เห็นภาพรวมจริงๆ
และนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมหลายคนยัง connect กับมันไม่ได้
แล้ว End of the World ล่ะ?
มันไม่ใช่เพลงแย่เลย
จริงๆ ผมคิดว่ามัน pleasant ฟังง่าย และมีความเป็น Miley ชัดเจน แต่ใน landscape ของ pop music ตอนนี้ มันยังไม่ใช่เพลงที่ “impactful” พอจะสร้าง moment ใหญ่ได้
โดยเฉพาะเมื่อคุณรู้ว่า Miley เคยทำอะไรไว้บ้างในอดีต
ตัว visual ก็ให้ความรู้สึก safe เกินไปอีกเหมือนกัน
ดูดี แต่ไม่มีอะไรให้จดจำ
ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังมีความหวัง
ทั้งหมดนี้ไม่ได้มาจากความเกลียดเลย
ตรงกันข้าม — มันมาจากความรักล้วนๆ
ผมยังเชื่อในวิสัยทัศน์ของ Miley
ยังเชื่อว่าเธอเป็นหนึ่งใน pop star ไม่กี่คนที่กล้าเสี่ยง กล้าพัง และกล้าทำอะไรแปลกใหม่จริงๆ
และเอาจริงๆ เธอก็เป็นคนที่ชอบเซอร์ไพรส์คนดูอยู่แล้ว
ดังนั้นผมยังไม่ตัดสิน Something Beautiful ทั้งโปรเจกต์ตอนนี้
ผมแค่หวังว่า ACT 2 จะพาเราไปได้ลึกกว่านี้
ทั้งในด้านภาพ อารมณ์ และ storytelling
เพราะตอนนี้มันยัง “beautiful”
แต่ยังไม่ “something” พอที่จะกระแทกหัวใจผมจริงๆ